Van rijtuigen naar Masters in Moving Floor Trailers
In 1895 startte Jan de Kraker (geb. 23 juni 1869 in Hoek) in de Koestraat te Axel een rijtuigen- en wagenmakerij. Destijds kon niemand vermoeden dat daar, in de Koestraat, de basis werd gelegd voor een fabriek die al 35 jaar de beste en sterkste schuifvloertrailers in Europa ontwikkelt en bouwt.
Een terugblik
Op 10 april 1945 stond het bedrijf stil bij een bijzonder moment: vijftig jaar eerder, in 1895, had Jan de Kraker in Axel zijn rijtuig- en wagenmakersbedrijf opgericht. Zijn zoon Rocus de Kraker zette het bedrijf vanaf 1921 voort. Dankzij hard werken, vakmanschap en volharding groeide het bedrijf uit tot een bloeiend familiebedrijf. Ter ere van die mijlpaal bood het personeel Rocus deze oorkonde aan als teken van waardering en respect: een herinnering aan de inzet van eerdere generaties en de basis die zij legden voor de toekomst.
Na de oorlog ging het al snel weer voor de wind (1945-1970). Van achtergelaten legervoertuigen werden de assen met differentieel, banden en wielen hergebruikt. Deze onderdelen werden gebruikt om de wereldberoemde (in ieder geval in Nederland en België) aangedreven landbouwwagen te bouwen. Hiermee oogsten de boeren aardappelen, ook als de vette klei doordrenkt was met regenwater. Meer en meer werd het zaaien, bewerken, oosten en ploegen uitgevoerd door mechanisch aangedreven voertuigen, het paard werd verdrongen door de tractor en de aanhangwagen werd hierop aangepast. In de vijftiger jaren waren veel landbouwvoertuigen geschikt voor paard en tractor.
In 1950 werden er uitsluitend landbouwwagens gebouwd: 80 st, 4, 5 en 6 ton, de meeste geschikt voor paard en tractor.
De Zeeuws-Vlaamse Carrosseriefabriek maakte de eerste 50/60 jaar van haar bestaan rijtuigen en 4- en 5-tons boerenwagens. Transport gebeurde met paard en wagen en alle landbouwers uit Zeeland en Vlaanderen kochten bij Kraker. Een mooi voorbeeld is De Clerck uit Haasdonk, dat op 1 september 1962 een platte wagen bij Kraker kocht. Op zich niet opzienbarend, maar datzelfde bedrijf is altijd trouwe Kraker-klant gebleven: in de jaren 80 bestelden ze een kippende aanhangwagen bij Rein de Kraker, in de 90-er jaren een kipbak op een truckchassis en onlangs bestelden zij hun tweede K-Force.
Het bedrijf floreerde, tot de Tweede Wereldoorlog uitbrak.
Details voertuigen 50’er jaren
In het handgeschreven archief staan de orders als volgt omschreven:
• 22 dec, 1953 wordt de eerste aanhangwagen afgeleverd aan fa. Grijp Balgerhoeke (gemeente Eeklo),2-assige 9 ton aanhangwagen. 5.25x…x zijborden 1 m. hoog in 2-delen, op BPW-assen EZ6008 spoor 164 cm, op Lemmerz wielen en banden E20, achter Mercedes,
In 1954 worden er totaal 64 eenheden geleverd, waarvan 5 aanhangwagens voor het wegtransport
• 1e 13 Jan. 1954, 2-assige voor Fa. Musse Oostburg aanhangwagen. 5½ Ton 6x2.25m, Borden 30 cm in 2-delen Assen BPW EZ4008, Banden 32x6
• de 2e volgende op 2 maart 1954, 2-assige aanhangwagen voor Coens, Ede, 6½ ton, 600x220x30, Assen BPW EZ4508 Banden 8,25x20, geremd door middel van DAF vacuüm rem AL veren 8 cm breed met rubberbussen en achter slepend, trekwerk met nylon bussen, spoor 164 cm. Getrokken door DAF.•De derde werd geleverd aan Van Damme, Groede, de vierde aan Broekhoven in Temse en de vijfde aan Raets Breskens.
In het handgeschreven archief werd verder melding gemaakt van de levering (in 1955) van 3 stuks aangedreven landbouwwagens, geleverd aan:
• Wolfert in Hoek
• Dekker in Eendrachtpolder
• Van de Berghe in Ossenisse
Verder stonden er in dat jaar 17 stuks landbouwwagens en 26 stuks 2-assige aanhangwagens voor wegtransport genoteerd.
We blijven in de vijftiger jaren: in 1956 worden er 4 aangedreven landbouwwagens geleverd, aan:
• Adh. Van Waes in Oudepolder (Zuiddorpe), achter Algaur Tractor 35 PK, afm. 450x210x35, Dodge cardan.
• J. Quaak, op de Kijkuit, 3.5 ton, 2 wielig 350x200x35, oplooprem, vliegtuigbanden 36 SC
BPW as 94 55x55 mm, spoor 152, met Pfaff dommekracht.
• Bujize in Sterre, 2-wielig 450x210x35, achter Lana Buldog tractor 28 pk.
• Jac v/d Ree in Zaamslag. Hiervan zijn de details niet genoteerd.
Verder zien we landbouwagens, 1 winkelwagen en steeds meer aanhangwagens voor wegtransport.
In 1960 komen we bekende namen tegen in het oude archief, zoals:
De Nood (11 tonner), Scheerders (7 tonner), Everaard (11 tonner), Van Steen (10 tonner), De Letter (7 tonner), Van Wijk (12 tonner), Minnaard (div. aanhangwagens), Wieland (8 tonner), Van Waes (div. aangedreven), de Hoop (12 tonner, 720x231x.), enzovoort.
We lezen ook over 2-wielige aangedreven landbouwwagens achter een aantal verschillende tractoren, zoals een Ford Ferguson 35pk, Per mal super verwijst hoogstwaarschijnlijk naar een type tractor uit de "Super M"-serie van International Harvester (IH), in het bijzonder de Farmall Super M, , Ford Dexta, Ford 42pk, Germal D430, 30 pkm 2,2L, 4 cil. Diesel Ferguson 65, Kramer KL250, Zetor Super, BMC, Termal BW6.
In totaal werden er toen 46 aangedreven landbouwwagens gemaakt, waarvan 1 kipper voor de firma Jansen uit Ossendrecht.
Maar ook aanhangwagens voor uitsluitend wegtransport en een ander deel nog voor paard en tractor.
Voor Uijterhoeve uit Sas van Gent werd een 2-assige 13 ton aanhangwagen gemaakt. Voor de firma Minnaard uit Krabbendijke, werd een 12 tonner met huif geleverd, maar ook een kaal 12 ton chassis.
Internationalisering
Door de mechanisatie ontstond in de landbouw een vraag naar andere voertuigen, zoals aanhangwagens en kippers. Waar voorheen met paard en wagen de agrarische producten voornamelijk regionaal werden vervoerd, zorgde de komst van andere voertuigen (zoals kippers) dat bieten, aardappelen, uien enzovoort over langere afstanden werden vervoerd. De agrarische sector leverde zijn producten nu niet alleen in de buurt, maar ook in landen als België en Frankrijk.
Maar niet alleen de landbouw mechaniseerde. Tegelijkertijd kwam de industrialisatie op gang. In de regio Zeeuws-Vlaanderen vestigden zich in de jaren 60 diverse (grote) bedrijven (Dow, Cerestar/Cargill) naast de aanwezigheid van de Cokes en Lazotte (NSM, Yara). De ontwikkeling van deze bedrijven zorgde voor een economische impuls voor de regio, want deze bedrijven hadden ook (lokale) toeleveranciers nodig.
In de jaren ‘60-'70 kwam het wegtransport op gang. Agrarische producten werden per zak maar ook in bulk vervoerd, de vraag naar kippers nam een vlucht, zowel opgebouwd op het vrachtwagenchassis danwel getrokken als kippende aanhangwagen.
Ook bij Kraker werden kippers geproduceerd voor trucks, aanhangwagens en opleggers. De locatie aan de Koestraat werd te klein en er werd gezocht naar een groter terrein. Dat werd de Vaartwijk tussen Axel en Magrette, op de doorgaande weg naar Terneuzen. Op dat terrein werd in de jaren '70 een grote productiehal althans vergeleken met De Koestraat, gebouwd. Het omliggende terrein was groot genoeg om daar met vrachtwagens te manoeuvreren. Daar werd de basis gelegd voor de gespecialiseerde productie van Kraker-kippers. Het huidige Kraker Trailers is nog steeds op dezelfde locatie gevestigd.
De oudere Axelaars kennen de locatie Vaartwijk 7 nog als "het steetje van Kootje Koster".
Zeeuws-Vlaamse Carrosseriefabriek wordt Kraker Trailers Axel BV
Op 1 september 1989 namen Jan de Kraker en Jan Scheele de Zeeuws-Vlaamse Carrosseriefabriek over van Jannie en Rein de Kraker en gingen verder onder Kraker Trailers Axel BV. De kersverse ondernemers kregen direct een uitdagende vraag, van de firma W. Tollenaere uit de Peereboom (gemeente Moerbeke), de regio van de azaleakwekers. "Jan, ik zoek een laadbak om potgrond in de kassen gedoseerd te lossen, in plaats van buiten te kippen, maar het mag geen kipper zijn." Een logische vraag, want met een kipper kan de klant niet uit de voeten in de lage kassen.
De eerste schuifvloertrailer
Daags na de overnamereceptie (22 sept 1989 bij Zomerlust) ging Jan de Kraker, samen met Rein de Kraker, naar de internationale vakbeurs IAA, die toen nog in Frankfurt plaatsvond.
Voor Jan was dat de eerste dag van zijn ondernemerschap. En het was meteen een zware. Hij vertrok met een punthoofd om 5 uur 's ochtends, zonder eten en drinken. Maar met een boterham van Rein, sterkte Jan weer wat aan. Hersteld en fris werd het beursterrein afgestroopt. De indrukken waren enorm, als new kid on the block.
Op het buitenterrein maakte hij voor het eerst kennis met het schuifvloersysteem van Keith. Dat werd in die tijd uit Amerika geïmporteerd door De Baat uit Coevorden, tegenwoordig bekend onder de naam Cargo Floor. In november 1989 leverde Kraker Trailers de eerste stalen afzetcontainer met daarin het schuifvloersysteem verwerkt, aan Tollenaere. De eerste 3-assige oplegger met schuifvloersysteem in Duitsland werd in maart 1990 geleverd via Siegfried Lanz uit Norderstedt, 20 kilometer boven Hamburg.
Jan de Kraker had al snel in de gaten dat schuifvloeren, toen nog een echte niche-markt, de toekomst waren. Noem het een vooruitziende blik, maar in 35 jaar heeft hij zijn gelijk meer dan bewezen.
Zelfdragende schuifvloertrailers
Kraker Trailers ging voortvarend van start en bouwde allerlei soorten voertuigen voor tal van bedrijven, zoals kippers met zijkleppen voor Bosman, marktwagen voor Fieret Vis, een dieplader voor Van de Wege, trailers voor Scheerders en diverse marktwagens voor kaas en bloemen.
De kippers met zijkleppen waren nog niet helemaal door ontwikkeld, de levertijd was ruim overschreden. Dat was tegen het zere been van Wim Bosman, uiteindelijk vond de afhaling plaats op zaterdagavond bij spuiterij van Haperen in Koewacht.
De trailer was nog nat en moest nog een uur uitdampen op 60 graden en daarna nog afgemonteerd worden. Daar had Wim geen boodschap aan:
"Ik pik hem nu aan, drogen doet ie wel onderweg!" 's Nachts werd Jan uit bed gebeld: "Hij kipt perfect, alleen de vloer blijft op het chassis liggen. De rest gaat wel naar boven!" De vergrendeling van de zijklep aan de vloer was niet goed gemaakt. Dat hebben we snel opgelost, anders had hij Jan de Kraker waarschijnlijk door de telefoon getrokken, althans daar werd mee gedreigd, later is het helemaal goed gekomen tussen Wim en Jan.
In 1992 was het aantal geleverde voertuigen al gestegen met zo'n 50% ten opzichte van de start in 1989. Die toename was onder andere toe te schrijven aan 6 zelfdragende schuifvloertrailers, waarvan de eerste voor Minnaard uit Krabbendijke. Bij dat bedrijf hadden ze veel onderzoek gedaan naar hoe hun eerste schuifvloertrailer eruit moest zien en waaraan hij moest voldoen. Minus Goud, Mede-eigenaar van Minnaard, vroeg of de geladen schuifvloertrailer kon breken als hij werd afgekoppeld. De trailer was op dat moment geladen met 32 ton groente. De reactie van Jan: "Dan koppelen we hem nu af". Zijn tenen prikten door zijn schoenen van de zenuwen, weet Jan na 35 jaar nog goed. "Zouden de trailersteunen knikken?" Een spannend moment, maar de trailer gaf geen krimp. Minus Goud en Wim Minnaard waren blij en Jan Scheele en Jan de Kraker kregen weer wat kleur op de kaken.
Bosman had een schuifvloer besteld met ingebouwde trechter, om appels te lossen bij Coroos conservenfabriek. De trechter moest zo kort mogelijk zijn en de vloer moest tot tegen de deuren komen, allemaal logisch. Alleen de appeloogst was dat jaar enorm, de appels leken wel pompoenen zo groot. Wim belde, met de mededeling dat er in plaats van appels, appelmoes uit de trechter kwam. Hij trok Jan nog net niet door de telefoonlijn.
Anton Verbrugge, een man met een visie
Adrie Meertens, verantwoordelijk voor het Wagenpark, bij Verbrugge, gaf Kraker volop kansen, nieuwbouw maar ook trailers verlengen van 12.60 naar 13.6 m. of onderhoud en de bouw van speciale trailers zoals de Knikhuif voor Sas Glas, het uitschuifbare achterportaal voor Recticel.
Foto: Voertuig van Anton Verbrugge in het Industrieel Museum Sas van Gent
Ook de eerste serie van 12 TMT-vatenopleggers voor Verbrugge droeg bij aan de groei. Met deze geklonken, 1-assige vatenopleggers gaf Verbrugge Kraker Trailers een grote kans. Van Anton Verbrugge is bekend dat hij een man met visie was. Hij vroeg zijn oude HBS-medestudent, Kees Millenaar, om het project te begeleiden. Kees was namelijk COO geweest bij Netam in Leek en een expert in geklonken voertuigen. Eerst had York UK de trailers gemaakt, maar dat bedrijf ging failliet. Daarna bouwde Netam (Kees Millenaar) deze voertuigen, maar op een bepaald moment wilden ze deze trailers niet meer bouwen. Anton Verbrugge kwam op een dag onaangekondigd langs en na een rondje door de werkplaats, zei hij tegen Jan: “Ga je hier iets aan verdienen? Zo niet, dan moet je me bellen. Je hebt geen idee hoe blij we zijn dat je deze trailers wil bouwen!"
Aluminium
Langzaam maar zeker won de schuifvloertrailer met de aluminium laadbak aan terrein. De sterkte, in combinatie met het lage eigen gewicht, zorgde voor een hoog netto laadvermogen. Kraker Trailers bouwde nog steeds een diversiteit aan voertuigen, maar het aandeel van de schuifvloertrailer werd groter. Het ging Kraker Trailers goed in die jaren, de omzet steeg, meer klanten vonden Axel en de productie liep ook steeds beter.
Specialisme leidde tot groei
De groei zette door. Niet alleen door de kwaliteit van Kraker-schuifvloertrailers, maar ook door de afzet in Duitsland. Want Jan de Kraker had al snel in de gaten dat hij moest zorgen voor andere afzetgebieden dan alleen Nederland en België. Hij begon te pionieren in Duitsland, samen met de Duitse verkoper Udo Nagler uit München, waaraan Kraker Trailers veel te danken heeft.
In 1998 bouwde Kraker Trailers meer schuifvloertrailers dan andere voertuigen en werd er voor de eerste maal deelgenomen aan de internationale vakbeurs IAA in Hannover. Dit kostte veel voorbereiding en geld, maar wierp wel zijn vruchten af. Na de beurs was de orderintake enorm.
Eerste geïsoleerde schuifvloertrailer
Er was enorm veel werk, maar ook in die drukke tijden bleef Kraker innoveren. In 1998 bouwde Kraker de eerste geïsoleerde schuifvloertrailer met 50mm dikke sandwichpanelen. Met deze trailer kan groente en fruit geconditioneerd worden vervoerd. De panelen werden verlijmd, er was geen schroef- of lasverbinding nodig. Zoals bij elke innovatie, waren hier wat aanloopproblemen. Zo kon het zomaar dat de lading begon te broeden als de trailer tijdens een lang en aangenaam warm Paasweekend langer stilstond. De binnentemperatuur kon oplopen tot wel 50º onder het rolzeil. De lijmconstructie was hier niet op berekend met als gevolg dat de vloerconstructie langzaam zakte. Dit is opgelost door het monteren van schrikbouten tussen de onderrand en in de wandpanelen.
Voor DOW ontwikkelde Kraker een kippend containerchassis waarin alle op dat moment beschikbare opties zijn opgenomen. Denk hierbij aan aansturing vanuit de controlekamer, een 4-voudige afstempeling, met druk- en hoekmeting en een draaisluis waarvan de snelheid regelbaar is. De ervaring van Jan met het Dow cubicle systeem, kwam van pas.
Ook maakte Kraker een geïsoleerde kipcombi om mosselen van Denemarken naar Yerseke te vervoeren.
Nieuwe fabriek in Axel
Jan bleef hard aan de weg timmeren en zo werd Kraker Trailers in 1999 in Nederland marktleider in niche schuifvloertrailers met een aantal van 50 stuks. Ook in Duitsland begonnen de schuifvloertrailers uit Axel naam te maken. De prognoses waren goed, ook in 2000 zou de productie toenemen. Dat betekende wel dat er geïnvesteerd moest worden in de bouw van een nieuwe fabriek.
Oude productiehal vervangen door nieuwe fabriek
Na gedegen voorbereiding werd in 2000 gestart met de bouw van de nieuwe fabriek, die in het voorjaar van 2001 feestelijk officieel in gebruik werd genomen.
De nieuwbouw was geen sinecure: de oude loods had een asbestdak en het was een flinke operatie om dat af te voeren vanwege alle wettelijke regels. Maar wat de bouw écht bijzonder maakte, was dat de nieuwe fabriek feitelijk óver de oude werd gebouwd. Het was een flinke logistieke operatie om de nieuwbouw gebruiksklaar te maken. Want eigenlijk gebeurde alles tegelijk: alle "oude" machines werden verhuisd, nieuwe machines werden geïnstalleerd en de productie liep ondertussen zo goed en kwaad als het ging door. Dit was een echte teamprestatie.
Bij de ontwikkeling van de nieuwe fabriek was aan álles gedacht. Niet alleen om sneller en efficiënter te werken, maar ook prettiger. Maar het resultaat was alle inspanning waard. Door de nieuwbouw kon Kraker zich focussen op het gestelde doel: de ontwikkeling en productie van schuifvloertrailers.
Het aantal schuifvloertrailers nam toe: in 2001 werden er twee per week geleverd, in 2002 drie. Daarnaast maakte Kraker toen ook één ander type voertuig per week, zoals een kipper of een aanhangwagen. In die tijd deed internet zijn intrede bij Kraker Trailers en breidde het salesnetwerk zich uit naar Scandinavië, Engeland en België.
Export nam toe
Het leek niet op te kunnen, ook in de volgende jaren nam de verkoop sterk toe. Niet alleen in Nederland en België, maar er werd ook meer geëxporteerd. Udo Nagler bewerkte de Duitse markt nu niet meer alleen, hij werd bijgestaan door onder andere Axel Roland, een verkoper uit Roßwein, uit de buurt van Dresden. De productie steeg met maar liefst 20%. De concurrentie ontdekte inmiddels ook het schuifvloer-concept, maar Kraker hield stand.
Er was veel vraag naar maatwerk. De Duitse economie trok aan en dat was duidelijk merkbaar: Udo en Axel kregen het bijna niet aangewerkt. De vraag was zó hoog, dat Kraker Trailers diverse investeringen moest doen om te zorgen dat de werkplaats het aantal gevraagde schuifvloertrailers kon produceren. Kraker Trailers werd steeds meer een fabriek, iets waar mede-eigenaar Jan Scheele zich niet prettig bij voelde, dat was ook nooit de bedoeling geweest. Hij zag echter ook in dat de schuifvloertrailer geen niche meer was maar steeds meer ontwikkelde als een commodity. In goed overleg besloot hij zijn aandelen over te dragen aan Jan de Kraker.
Overeind blijven in een economische crisis
Na jaren van groei draaide alles volledig om. In 2008 veroorzaakte het omvallen van Lehman Brothers een nietsontziende crisis. De bankencrisis in 2009 drukte een grote stempel op de wereldhandel, die volledig stagneerde. Er was geen sprake meer van groei. In tegendeel, het regende annuleringen bij Kraker Trailers. In allerlei sectoren vielen bedrijven om en Kraker Trailers zette alle zeilen bij om overeind te blijven in een neergaande markt. En dat lukte. Is dat geluk geweest? Nee! Dit is gelukt door dóór te gaan, niet op te geven en te blijven geloven in het product.
Er was één ding dat al een paar jaar aan Jan de Kraker knaagde: het lukte hem maar niet om voet aan de grond te krijgen in Scandinavië. Al verschillende keren nam Kraker Trailers deel aan de Zweedse vakbeurs Elmia. In 2009 lukte het Jan om na een paar uur wachten in de regen om een gesprek met Per Ørnstrand van PNO-trailers te voeren. Jan wist Per te overtuigen van alle voordelen van de Kraker-schuifvloer. Vanaf dat moment levert Kraker Trailers tot de dag van vandaag schuifvloertrailers met en zonder zijdeuren aan PNO. Die samenwerking zorgde al snel voor een memorabel moment.
Samen met Patrick Wieland wist Jan Kuehne + Nagel te overtuigen dat een zijklep de meest toekomstbestendige oplossing was: hoe minder scharnieren, hoe beter. PNO plaatste daarop een grote bestelling, bestemd voor Kuehne + Nagel.
De dag vóór de eindinspectie landden Per en de verantwoordelijke van K&N op een woensdagmiddag rond vijf uur in Brussel. Jan kon zelf niet weg, dus zijn vrouw Ellen sprong bij. In haar Volvo V70 vloog ze met hen van Brussel naar de jachthaven in Terneuzen. Daar stapten de heren direct aan boord voor de traditionele woensdagavond-zeilwedstrijd.
Met hun voeten in het hangboard genoten ze van de wedstrijd en de drukke scheepvaart op de Westerschelde. Na afloop, tijdens het diner, sprak Per zijn waardering uit voor de bijzondere ontvangst. En toen sprak hij de legendarische woorden:
“Jan, many thanks to your wife, especially for the domestic flight. I never thought that a Volvo V70 is that fast.”
Ook introduceerde Kraker Trailers in die tijd de unieke 5 jaar garantie op constructie en spuitwerk.
De markt trok in de jaren erna weer aan en Kraker Trailers zette zwaar in op de uitbreiding van het dealernetwerk. Dat loonde, in landen als Polen, Litouwen, Italië, Zweden, Finland, Noorwegen, Letland, Oostenrijk en Zwitserland bleek veel vraag naar de betrouwbare Kraker-schuifvloertrailers. Kraker Trailers als organisatie professionaliseerde zich ook steeds verder. In 2009 kwam Alain Hiel in dienst als kwaliteitsmanager. Jan de Kraker vroeg zich in eerste instantie af "wat moet ik hem laten doen?". Maar na een inwerkperiode heeft Alain de organisatie geprofessionaliseerd met een beter gestroomlijnde productie en bedrijfsvoering.
Nieuw kantoor
In 2011 legden Thomas en Sarah de Kraker, de kinderen van Jan en Ellen, de eerste steen voor het nieuwe kantoor. Het nieuwe kantoor was een verademing, met grote werkruimtes, aparte spreekkamers en gebouwd op de toekomst. Ook was het kantoor gebouwd met oog voor het milieu, door onder andere de installatie van een warmtepomp, een voor die tijd nieuwe ontwikkeling. Tot die tijd deed het oude woonhuis dienst als bedrijfskantoor.
Kraker bouwde veel op klantvraag en -specificatie en bouwde daarin ook een goede naam op. Vele innovaties verlieten de Axelse fabriek, zoals de eerste schuifvloer-LZV of de schuifvloertrailer met bagging unit, die het product (vochtig eiwitrijk veevoer) verpakt in een grote plastic zak tijdens het lossen. Op de agrarische markt introduceerde Kraker bijvoorbeeld de kortere en flexibele CF-Agri.
Toekomstvisie
Maar Jan de Kraker wist dat de manier om winstgevender te produceren lag in lijnproductie en had een visie. Hij overlegde dit met Marc Boussen, hoofd-engineer. Ook hij zag de voordelen van Jan's idee en zo begon Kraker aan wellicht de grootste innovatie tot nu toe: de ontwikkeling van K-Force.
"Een standaardtrailer, voorzien van een beperkt aantal opties, die in elke Europese, gecertificeerde werkplaats assembleerbaar door middel van schroefverbindingen in plaats van lasverbindingen."
De trailers worden efficiënt geleverd volgens het ‘drie-in-één’ principe als kit, wat een aanzienlijke besparing op transportkosten oplevert en goed is voor het milieu."
Eén volledig afgebouwde trailer vervoert de chassis en de onderdelen van nog eens twee andere trailers, de wanden worden apart vervoerd, maar kunnen ook aan de buitenkant van de trailer worden bevestigd.
K-Force, de geschroefde trailer
Het plan om een geschroefde trailer te ontwikkelen werd definitief. Jan ging niet over één nacht ijs en kosten noch moeite werden gespaard om de revolutionaire K-Force te ontwikkelen. Om K-Force te bouwen, was een fabriek van ±10.000m2 nodig met nieuwe apparatuur, zoals volautomatische las- en boorrobots en de nieuwe, geïntegreerde lakstraat.
Bij de introductie van zoiets revolutionairs als K-Force, is er in het begin nogal wat scepsis in de markt. Dat wordt gevoed door de kinderziektes die bij een ontwikkelingscyclus horen. De constante doorontwikkeling wierp zijn vruchten af. Inmiddels vervoeren in heel Europa K-Force trailers een diversiteit aan producten, zoals losgestorte (agrarische) producten, afval, houtsnippers, pallets en tal van andere producten.
Een goede ambassadeur voor K-Force is Lammert Minkes, die op 1 mei 2025 zijn K-Force (met bouwjaar 2016) inwisselde, na 1.250.000 nagenoeg probleemloze kilometers. Deze K-Force uit de 0-serie vindt zeker een nieuwe eigenaar. Met een nieuwe vloer is deze trailer nog jaren inzetbaar.
Unieke eigenschappen K-Force
De multifunctioneel inzetbare K-Force heeft een ijzersterke vloerconstructie, een lange levensduur en een laag eigen gewicht. De modulaire opbouw met schroefverbindingen is bij onderhoud of reparatie een enorm voordeel, want stilstand wordt tot een absoluut minimum beperkt. Door de productiewijze combineert K-Force aluminium waar mogelijk met staal, waar nodig: een unieke combinatie. Een ander, niet onbelangrijk voordeel van K-Force is de inmiddels bewezen hoge restwaarde.
Kraker Trailers is inmiddels een bedrijf van formaat met 150 medewerkers, wereldwijde export en steeds gericht op verdere groei. Toch heeft het in de kern de waarden van een familiebedrijf vast weten houden. Dat blijkt onder andere uit het feit dat medewerkers het gevoel hebben dat er weinig afstand is tussen de directie en de werkvloer. Met name Ellen, Jan's vrouw, zorgde ervoor dat Kraker Trailers meer was dan de zoveelste werkgever: bij geboortes, ziekte etc. regelde zij namens het bedrijf altijd voor een passende attentie. En de Sinterklaasvieringen bij Kraker Trailers zijn iets waar met name de kinderen van de medewerkers altijd naar uit kijken. Ellen zorgde tot en met 2024 ervoor dat er voor ieder kind een persoonlijk cadeau was. Nu is zij gestopt bij Kraker Trailers, maar de traditie wordt voortgezet.
Er zijn tal van medewerkers die al decennia bij Kraker Trailers werken. Patrick Wieland kwam bij Kraker voor zijn afstudeerstage (zijn scriptie ging over een lasmal) en na zijn afstuderen trad hij in dienst bij Kraker. In mei 2025 werkt Patrick 30 jaar bij Kraker. Wat dit extra verhaal een extra dimensie geeft, is dat niet alleen de broer van Patrick (Jean-Paul) op de Vaarwijk werkt, maar ook de vader van beide mannen brengt, ondanks zijn hoge leeftijd, nog steeds trailers naar Spuiterij de Muynck.
Ook engineer Marc Boussen, die een grote rol speelde bij de ontwikkeling van K-Force, werkt al decennia bij Kraker Trailers. Zijn dienstverband startte in 1992 en hij heeft alle ontwikkelingen bij Kraker Trailers meegemaakt.
Europese verkooporganisatie TrailerTec
Rond 2016 sloeg Kraker Trailers de handen inéén met D-Tec om samen in diverse Europese landen verkoop- en servicepartners op te zetten onder de naam TrailerTec.
Het TrailerTec-team adviseert transporteurs welke trailer met welke eventuele opties het beste passen bij hun soort werk. Alle TrailerTec-vestigingen hebben werkplaatsen en magazijnen, waar klanten terecht kunnen voor aflevering, onderhoud, reparatie en parts.
Innovatie betekent vooruitgang
Bij Kraker Trailers staat innovatie nooit stil. Een bedrijf dat niet innoveert, wordt op den duur door anderen ingehaald. Bij Kraker Trailers is men zich daar terdege van bewust en is innovatie een continu proces. De afgelopen jaren werden verschillende types K-Forces ontwikkeld, zoals onder andere K-Force Agri, K-Force SD, K-Force Steered en K-Force Waste.
De configurator maakt het mogelijk om 250 opties toe te voegen aan het model. Dat genereert de juiste tekeningen en stuklijsten en is voor de engineer een snelle en betrouwbare " tool".
Moving Smart wint award op IAA
Een ander goed voorbeeld van innoveren, is Moving Smart, dat in 2024 tijdens de IAA in Hannover beloond werd met een tweede plaats bij de International Trailer Award.
Moving Smart is een nieuw, geavanceerd telematicasysteem. Het biedt de chauffeur waardevolle inzichten in de prestaties en werking van zijn schuifvloertrailer. De verzamelde gegevens worden via het 5G-netwerk verzonden naar een intern ontwikkeld platform waarop de wagenparkbeheerders via het Kraker-dashboard de trailers real time volgen. Eventuele problemen worden via slimme waarschuwingen direct per app aan de chauffeur gemeld.
De innovatie van Moving Smart is de gepatenteerde slijtage-sensor in de vloer. Niet alleen de druk, temperatuur en vloersnelheid worden gemeten, maar ook de bandendruk en de ingrepen van het remsysteem.
Klapbumper zorgt voor extra vrije ruimte
In 2021 werd duidelijk dat de nieuwe, wettelijke positie van de bumper het lossen in een stortbak of op een transportband onmogelijk maakte.
Jan de Kraker kwam in actie en een jaar later was een nieuwe optie, de klapbumper, uitgewerkt, geconfigureerd en op voorraad. Kraker was de enige die zijn huiswerk maakte en op tijd actie nam. De klapbumper ontstond door een wetswijziging, wie kon vermoeden dat een opgelegde eis uiteindelijk een erg succesvolle optie werd.
Deze optie maakt het werk voor chauffeurs makkelijker en veiliger. Vaak wordt er gelost boven een bunker of stortbak. Zoals de naam al doet vermoeden, klapt deze bumper omhoog zodat er 15 centimeter extra vrije ruimte ontstaat en de verlichting wordt beschermd.
E-Force, de allereerste schuifvloertrailer met een schone aandrijving
Kraker Trailers is sinds 2021 bezig met de ontwikkeling van E-Force, de eerste schuifvloertrailer met schone aandrijving. Op de IAA van 2022 werd deze trailer voor het eerst getoond. E-Force slaat de remenergie op in een accupakket en gebruikt deze energie voor de aandrijving van de middelste as tijdens acceleratie en bij het lossen en laden met de schuifvloer. Dit levert een brandstofbesparing en CO2-reductie van 20% op. E-Force draagt bij aan een lagere TCO (Total Cost of Ownership) en draagt bij aan ‘n beter milieu.
Met de plannen om de accijnzen op Dieselolie verder te verhogen kan de E-Force een waardevolle investering zijn.
Kraker Trailers en Smart Trailer Solutions
Vanaf 1 Januari 2024 is er een duidelijke scheiding tussen productie en sales aangebracht. Een verkoper wil alles verkopen en ziet overal mogelijkheden, in een fabriek moet geld worden verdiend met gestandaardiseerde trailers. Is het rendabel om een nieuwe optie/type te ontwikkelen? Wat zijn de te verwachten aantallen? Koopt deze klant ook standaardvoertuigen? Of doen we dit om de klant te pleasen en zien we hem de komende 5 jaar niet meer terug, behalve voor garantie? Ontwikkeling kost veel tijd en die tijd moeten we zo efficiënt mogelijk inzetten. Kraker Trailers is volwassen en durft ook nee te zeggen, als het niet rendabel is of er geen vervolgopdrachten te verwachten zijn. In West-Europa is standaardisatie een must. Kraker Trailers richt zich nu onder leiding van de 2 co-CEO's Stephan Willemstein en Alain Hiel volledig op het efficiënt produceren van K-Force. Alain en Stephan zijn beiden al jaren werkzaam bij Kraker Trailers. Alain sinds 2009 en Stephan sinds 2016. Alain stuurt het productieproces aan en Stephan is verantwoordelijk voor de materiaalflow en alles wat daarbij hoort, zoals strategie, raamcontracten en voorraadbeheer.
Alle verkoop-, verhuur- en leaseactiviteiten vallen nu onder Smart Trailer Solutions. Ook alle marketingactiviteiten zijn hierin ondergebracht. Dit bedrijf wordt gerund door Jan de Kraker en zijn zoon Thomas de Kraker, die nu nog verantwoordelijk voor de Benelux is en de voorraadtrailers in Europa.
Innovatie en kwaliteit lonen
Buiten Europa is K-Force ook ontdekt. Daarvoor is het noodzakelijk dat de zijwanden in een 40ft. container passen, daarvoor is een deling van de zijwand noodzakelijk is. Met het K-Force-principe is dit mogelijk, enkele prototypes bewijzen dat in de dagelijkse praktijk.
De in 1895 opgerichte rijtuigenmakerij de Kraker is inmiddels Masters in Moving Floor Trailers. De innovatiefste stap van Jan de Kraker? De ontwikkeling van K-Force. Dankzij een hecht team van vakmensen uit alle afdelingen werd zijn visie werkelijkheid. Het resultaat: een innovatief succesverhaal dat Kraker Trailers definitief positioneert in Europa en met de nieuwste ontwikkeling, de zgn. deelbare zijwand heel nadrukkelijk daarbuiten.