"Kun je voor ons zo'n schuifvloertrailer bouwen?"
In Zeeland vind je een groepje transportbedrijven met één grote gemeenschappelijke deler: Kraker Trailers. Eén van die bedrijven was Minnaard Transport. De allereerste schuifvloertrailer die Kraker ooit bouwde, was voor deze Zeeuwse transporteur. Een verhaal over vertrouwen, loyaliteit en eerlijkheid.
Het verhaal begint met kippers. "Daar reden we vroeger bij Minnaard mee", vertelt Wim Minnaard. "Kippers uit Axel. En dat ging allemaal prima hoor. Maar steeds vaker zagen we schuifvloertrailers. We reden veel pallets, veel losgestort en zagen dat er rond ons een verschuiving bezig was. Als we weer een schuifvloertrailer tegenkwamen, nam ik snel foto's van details. Mijn interesse was gewekt, ik had al snel in de gaten dat daar toch wel toekomst in zat. Mijn toenmalige werkgever Minus Goud (ik zat toen niet in de directie van het bedrijf) en ik hebben aan Jan de Kraker gevraagd of hij voor Minnaard zo'n trailer kon bouwen." Met die vraag én het stapeltje foto's is Jan aan de slag gegaan en zo ontwikkelden Kraker en Minnaard samen de allereerste Kraker-schuifvloertrailer, voor Minnaard.
Afhalen van de eerste schuifvloertrailer
"Mijn vader, hij was chauffeur bij Minnaard, ging de eerste schuifvloertrailer ophalen in Axel. Nou, ik kan je eerlijk zeggen, we stonden allemaal met het zweet op ons rug op het terrein op de Vaartwijk. Want m'n vader had gehoord dat je zo'n trailer nooit geladen kon afkoppelen. Dan zou hij volgens de verhalen door kunnen breken. Dus ja, dat vertelden we dan toch ook maar tegen Jan. Zijn reactie? "Koppel maar af. Als hij breekt, dan liever hier dan ergens onderweg!"
De trailer gaf geen enkele krimp, maar dat moment is ons allemaal nog altijd bijgebleven. Wat waren we opgelucht." herinnert Wim zich.
"Achteraf was het eigenlijk ook niet nodig om zenuwen te hebben toen die eerste schuifvloertrailer werd geleverd. Want over elk boutje en ieder moertje was lang en goed nagedacht. Niks was aan het toeval overgelaten, aan alles was gedacht. Ja, dat was een mooi stukje vakwerk", vertelt Wim.
Lassen was toch altijd sterker?
We maken een sprong vooruit in de tijd, naar K-Force. "Toen Jan me vertelde over z'n plannen met K-Force, schrok ik wel. Ik wist niet goed wat we moesten verwachten. Noem me van de oude stempel, maar voor mij was een las altijd sterker dan een schroef. Jan dacht daar toch anders over, hij geloofde er echt in. Jan is Jan, hij geeft niet meteen zijn mening, maar hij denkt er een tijdje over na om dan met een weloverwogen beslissing te komen. Zijn kracht is dat hij nadenkt over wat je tegen hem zegt." is Wim stellig.
"Hij liet dat concept van een geschroefde trailer niet los. Nee, hij liet alles berekenen en uitwerken. En eerlijk is eerlijk, hij had gelijk. Een geschroefde constructie doet in niets onder voor een gelaste versie. Het modulaire principe maakt het juist sterker en makkelijk in gebruik. Maar die ontwikkeling ging me echt boven m'n pet. Dat is echt Jan's project. Minnaard was één van de bedrijven die met een K-Force-prototype reed. Toen we die K-Force presenteerden en er mee gingen rijden om 'm te testen, hebben we daar echt iets bijzonders van gemaakt. Mooi en opvallend beletterd, veel aandacht aan gegeven. Dat hebben we echt als verrassing voor Jan gedaan".
"De focus lag bij de eerste serie K-Forces teveel op het gewicht. Want al die Zeeuwen, wijzelf dus ook, zijn natuurlijk hartstikke eigenwijs en laden vaak net iets te zwaar. Dat gaf wat problemen, met name bij de kingpin-sectie. Maar na het oplossen van de aanloopproblemen met K-Force is het een hele goede, betrouwbare trailer geworden. Ik kan echt ook voor de Zeeuwse collega's spreken als ik zeg dat we altijd allemaal achter Jan bleven staan."
Minnaard, De Groen Transport en Bosman
Wim Minnaard was prima op z'n plek bij Minnaard Transport. Een fijn bedrijf, niet al te groot, veel persoonlijke contacten met de klanten en de medewerkers. Minnaard reed ook veel voor De Groen Transport en daar waren de contacten ook erg goed mee. "En dan praat je ook eens over andere dingen dan transport. Zo kwamen we op bedrijfsopvolging. Aan de kant van De Groen Transport kampten ze ermee dat er geen nieuwe generatie klaarstond om het over te nemen. Daar zaten de eigenaren best mee in hun maag. Ik heb toen gezegd "als de tijd daar is, neemt Minnaard De Groen over. In 2014 was het zover. Toen hadden we twee bedrijven: Minnaard en De Groen. Beiden liepen erg goed, maar we liepen eigenlijk tegen hetzelfde probleem aan, namelijk dat er geen familie is die het bedrijf voort wil zetten. In 2017 bracht dat ons in een dilemma. We konden niet verder op de locatie waar we zaten en dat betekende dat we moesten gaan nieuwbouwen op een industrieterrein. Maar mijn collega en ik zochten dat niet, we wilden geen groot bedrijf worden. Dus eigenlijk zaten we in een situatie waarvoor ik eigenlijk geen oplossing zag.", herinnert Wim zich.
"Ik raakte daarover met Giljo (Bosman) aan de praat en vertelde hem dat Minnaard ooit zou stoppen. Kijk, we konden nog jaren zo doorgaan, alles ging goed. Maar dat punt van stoppen kwam dichterbij. Giljo zei toen "als jij met Minnaard wil stoppen, bel me dan". Dat bleef in mijn hoofd zitten, dus op een gegeven moment belde ik Giljo. Net in die tijd deed één van de andere Zeeuwse transporteurs, Van de Swaluw, een deel van hun bedrijf over aan de AB Texel Group. De helft ging naar Bosman, de andere helft naar AB Texel. Maar toen ontstond de situatie dat we allemaal serieuze concurrenten van elkaar werden. Dat was niet de bedoeling.
Toen we AB vroegen om mee te denken over een oplossing, stonden ze daarvoor open. In ruil daarvoor wilden ze dan wel een belang in alle bedrijven. En Giljo wilde mijn toezegging dat ik betrokken bleef bij Minnaard dat integreerde in Bosman. Dus nu ben ik meestal 's ochtends bij Bosman om samen met Wiebe de gang van zaken door te nemen. Kijk, Wiebe is directeur, maar het is voor hem wel fijn dat er nu nog wat ervaring meekijkt, iemand waarmee hij kan overleggen. Giljo is veel in de garage (KTTC) te vinden en ik ben bij Bosman op kantoor. We vinden het allemaal een fijne, werkbare situatie zo. Soms flitst het wel eens door m'n hoofd "wordt het geen tijd om te stoppen?", maar daarvoor vind ik het nog veel te leuk. Om de volledige leiding over een groot bedrijf zoals Bosman te hebben, dat trekt me niet. Ik vind het geweldig om bij Bosman bezig te zijn, maar voor mezelf zou ik tevreden zijn met een bedrijf met een combinatie of 25, zoals bij De Groen waar je elkaar allemaal kent. Begrijp me niet verkeerd, want ik vind het ook echt prachtig om aan deze kant te werken. Want bij zo'n groot bedrijf gaat er weer een heel andere wereld voor je open."
"Ons kent ons"
"Door die samenwerking met AB Texel veranderden er wel bepaalde dingen, maar Giljo, Wiebe en ik maken ons hard om die typische Bosmancultuur te behouden. Dat past bij ons als personen en bij de regio. We hebben een Zeeuws kliekje, we kennen elkaar allemaal. Zet ons op een feestje en we zoeken elkaar op. Uiteindelijk zijn we wel op een bepaalde manier concurrenten van elkaar. Maar we gunnen elkaar ruimte."
Wim Minnaard is misschien wel één van de oudste klanten van Kraker Trailers en heeft een bijzondere band met Jan. Een relatie die als het aan Wim ligt, blijft bestaan. Ook als ooit de tijd komt dat hij niet meer actief is in de sector.