Simon Kolijn blikt terug op de vele jaren die hij bij Kraker Trailers werkte. In 1989 wilde hij "van de vrachtwagen af", maar nog wel iets in die sector blijven doen. Dat "iets" werd werken in de productie bij Kraker Trailers. Lees het verhaal van Simon Kolijn, een bevlogen chauffeur die uiteindelijk tot zijn pensionering in de trailerbouw werkte.
Transport laat je niet los
Eind jaren '80 hoorde chauffeur Simon Kolijn dat Kraker Trailers mensen zocht en dat leek Simon wel wat. Zo was hij niet meer steeds van huis, maar bleef wel actief bezig in de transportsector. "Nou, dat duurde maar 2 jaar", vertelt Simon met een lach, "omdat ik het rijden enorm miste, ben ik hier in 1991 weggegaan, terug op de vrachtwagen. Precies 10 jaar later, op 1 februari 2001, kwam ik toch weer terug bij Kraker Trailers. Ik had het toen wel definitief gehad op de vrachtwagen. Inmiddels was ik 45 jaar en vond dat een mooi moment om te stoppen als chauffeur. Zo kwam ik hier weer in de werkplaats terecht. Daar werkte ik de volgende 15 jaar, tot het werken met m'n handen moeilijker werd. Jan de Kraker kwam toen met een oplossing. Hij zei "je kunt 2 dingen doen: thuis op de bank zitten of met onze truck gaan rijden. Nu rijd ik toch weer terug op de vrachtwagen: ik breng trailers weg naar de spuiterij, lever K-Forces af bij de klant en alles wat er verder met de vrachtwagen wordt gedaan. Wat dat betreft heeft Jan enorm met me meegedacht."
Vakmanschap in elk detail
"In de jaren dat ik in de werkplaats werkte, was ik vooral bezig met beremming, verlichting en hydrauliek. Dat deed ik echt heel graag, het was erg mooi werk. Ik heb me ook echt ontwikkeld in dat werk, volgde cursussen bij bijvoorbeeld WABCO en Cargo Floor. Zo werkte ik me op. Weet je, die combinatie tussen de werkplaats en het rijden, dat paste echt bij mij. Eén van de mooiste complimenten die ik kreeg, was dat ik als enige trailers voor beurzen mocht opbouwen van Jan. Hij wist dat ik oog voor detail had, dat ik alles heel nauwkeurig afwerkte", zegt Simon trots.
Eind 2024 nam Simon afscheid van Kraker Trailers, het was tijd voor zijn welverdiende pensioen. Jan de Kraker haalde een aantal leuke anekdotes aan tijdens het afscheid van Simon. "Vroeger woonden we in dezelfde wijk in Axel. Daarna zagen we elkaar weer in 1989 bij Kraker Trailers. In 1991 verliet je ons, om in 2001 terug te komen. Je volgde cursussen, werkte jezelf op en samen vonden we de perfecte combinatie tussen je allergrootste passie (het rijden op de vrachtwagen) en je werk in de werkplaats bij Kraker Trailers."
Jan verwoordde het mooi: " Simon, jij stond, met jouw hart voor de zaak, altijd klaar om te helpen. Je verlaat ons dan ook niet echt. Ik ben ervan overtuigd dat je ook na je pensioen een aantal uren per week voor ons blijft rijden. Namens Kraker Trailers bedank ik je voor je loyaliteit in de afgelopen jaren: je bent een gemotiveerde, harde werker." Deze woorden van Jan tekenen ook de familiale sfeer bij Kraker. Want ondanks dat er meer dan 140 mensen werken, weet Jan, zeker van de "oude garde", altijd persoonlijke verhalen te vertellen.
Met pensioen, maar niet gestopt
Jan zijn woorden werden waarheid, want nog steeds rijdt Simon twee dagen per week bij Kraker Trailers, op z'n geliefde vrachtwagen. "Ik ging met pensioen, was een tijdje thuis, maar voelde dat ik er nog niet echt klaar voor was. Dus toen kreeg ik in overleg met Kraker Trailers een ander contract, voor twee dagen per week. Eigenlijk kwam het door mijn vrouw", zegt Simon, "want ze werd gek van een man die ineens thuis was en zich met haar dingen bemoeide. Zij zei "probeer het eens twee dagen per week, kijk of het bevalt." Dat doet het. En zolang dat het geval is, blijft Simon zijn grote passie uitoefenen.
